Sunday madness

25 Mrt

Het is weer zondag en we hebben al een tijdje geen madness-artikel geplaatst. Hoog tijd dus voor een Sunday Madness waarin ik vertel wat het grappigste en leukste is wat ik de afgelopen week/weken heb meegemaakt!

Samen met Nina en mijn andere vriendinnen maak ik heel wat rare dingen mee. Rare mensen, vooral.
Zo liep ik met nien over straat , toen ons een vrouw met een hondje tegemoet kwam lopen. Ze was vlak bij me toen ze ineens haar hoofd naar me toedraaide en er een luide ‘burp!’ uit haar keel onstnapte. Nina en ik liepen snel door en keken elkaar aan; liet die vrouw nou een boer in mijn oor…?
Dat doet me denken aan toen we een hele tijd geleden met z’n tweeen druk pratend op de fiets zaten. Deze keer kwam een man ons tegemoet fietsen. Keek me recht in mijn ogen aan toen hij dichterbij was. Ik keek een beetje aarzelend terug; wat moest die man van me? Hij keek toch duidelijk naar mij. De man fietste vlak voor me toen hij ineens zijn tong uitstak. What? Zag ik het nou goed? Nien en ik maken er nog steeds grapjes over, al vraag ik me wel af of het wel voor mij bedoeld was of dat ik het me maar had verbeeld. Hmm, weird…

Tijdens een zonnig dagje zat ik met twee klasgenootjes in het park. We hadden cakejes ingeslagen en zaten met fanta, onze zonnebrillen en mijn speakertjes een beetje van het lekkere weer en het feit dat we geen huiswerk hadden te genieten. Op een gegeven moment kwam er een jongen van ongeveer onze leeftijd voorbijfietsen. ‘hallo dames, sorry dat ik stoor, maar klopt het dat wij bij elkaar op school zitten?’ we wisselden onze scholen uit en nee, hij zat op een andere school dan wij. Wel vertelde hij dat hij zich had ingeschreven op onze school, maar was uitgeloot. Onze school ‘wilde hem niet hebben’, volgens hem. Maar ach, zijn school was ook wel erg leuk.
Een beetje lacherig antwoordden we hem. Toen vroeg hij; ‘zeg, wat hebben julie daar?’. Hij wees op onze cakejes. Een van mijn vriendinnetjes tilde het pak op en zei; ‘ehh, dit? Eten?’ jongen: ‘is dat alles?’ ehm ja, dat was inderdaad alles. Okeee…? ‘nou dames sorry dat ik stoor, ik zal jullie met rust laten, maar ik dacht toch echt dat ik jullie kende !’ en de jongen vertok weer.
We keken hem achterna en zagen dat hij tien meter verderop weer bij twee meisjes stopte en met ze begon te praten. We verstonden het niet, maar konden wel raden waar het gesprek over ging.
En de jongen vervolgde zijn tocht weer. We kondennog net zien hoe hij op het andere grasveldje stopte. Na een tijdje zette hij zijn fiets bij een boom , deed zijn rugzak af en ging zitten. Gierend van het lachen lag ik met mijn vriendinnen op de grond. ‘waaah hahahah, gaat hij nou zítten? Hoeveel meisjes heeft hij nou al gehad? Hahaah!’. Ik vond het wel grappig, waarschijnlijk wilde hij gewoon een praatje maken. Als hij net zo heeft gelachen als wij, zit het in ieder geval goed! ;)

Ook bussen zijn bij mij altijd een gedoe. Ik sta vaak tien minuten te wachten en als er dan eindelijk een bus langskomt, rijdt hij me straal voorbij. Maar vorige week trefden Nina en ik het helemaal. Het begon met dat we bij een stoplicht stonden te wachten. We moesten overteken en dan waren we bij de bushalte. Het stoplicht bleef maar rood en de autos bleven maar komen. En ja hoor, daar reed de bus aan de overkant voorbij. Helaas, konden we weer een hele tijd wachten…
Toen we eindelijk onze goede bus hadden gevonden en er goed en wel inzaten, besloten we iets eerder uit te stappen om langs de Kruidvat te gaan. Toen we weer het Kruidvat uit kwamen, zagen we de bus voor de deur staan. De halte was echter om de hoek dus we liepen naar de halte en gingen staan wachten. Maar na tien minuten was de bus er nog stééds niet. Raar, want hij stond toch echt om de hoek. Uiteindelijk besloten we maar te gaan lopen. En natuurlijk, even later kwam de bus langsrijden. We begonnen hard lachen erachteraan te rennen, maar matuurlijk hielden we dat niet vol. En daar had je nog een bus, nietde bus die we moesten hebben maar wel een die dezelfde kant op ging. Ook daar renden we weer enthousiast achteraan.
We hadden het eenmaal opgegeven toen er wéér een bus langsreed. De goede nog wel! Met onze laatste krachten renden we als een speer voor de bus uit. We werden bijna overreden en haalden het net niet. Zuchtend en hijgend keken we hoe de bus langzaam verderreed… en stopte. Huh? ‘omg! Er stapt een vrouw in! We kunnen er nog in!’ gilden we en we zetten onze achtervolging voort. Met veel moeite konden we er nog met inkomen. De buschauffeur lachte ons zowat uit, maar we hadden het gehaald. Ookal waren het nog maar twee haltes. We zaten inde bus. Eindelijk.

Toen Nina en ik op straat liepen, stonder een man te klungelen met zijn fiets en een tafeltje die hij probeerde op zijn stuur te hijsen. Zo te zien lukte het niet echt. Nien en ik besloten de man te helpen. Nina hield de ene kant van het tafelje recht en ik de ander. ‘stuur recht!!’ riep de man. Uuh, okee, en ik zette zijn stuur recht. Met veel gesteun en gezucht lukte het om het tafeltje op zijn (inmiddels rechte!) stuur te hangen. ‘nou, jullie zijn echt dames!’ Zei de man en bednakte ons. Hmm, lichtelijk vreemd tiep.

nou, volgens mij mag het wel duidelijk zijn dat ik (en nina) flink heb gelachen de laatste tijd. En hoe zit het ket jullie, hebben jullie nog grappige dingen meegemaakt?
liefs, eva.

Advertenties

6 Reacties to “Sunday madness”

  1. marteva 27 maart 2012 bij 18:23 #

    Wat een rare jongen zeg!
    Was het wel lekker in het park? (;
    xxx

  2. Amber 25 maart 2012 bij 18:33 #

    hahaa, dat verhaal met die jongen is echt grappig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: